काही रान-फुलं(गवत-फुलं)

काही रान-फुलं(गवत-फुलं)

रंगरंगुल्या, सानसानुल्या,
गवतफुला रे गवतफुला;
असा कसा रे सांग लागला,
सांग तुझा रे तुझा लळा.

मित्रासंगे माळावरती,
पतंग उडवित फिरताना;
तुला पाहिले गवतावरती,
झुलता झुलता हसताना.

विसरुनी गेलो पतंग नभिचा;
विसरून गेलो मित्राला;
पाहुन तुजला हरवुन गेलो,
अशा तुझ्या रे रंगकळा.

हिरवी नाजुक रेशिम पाती,
दोन बाजुला सळसळती;
नीळ निळुली एक पाकळी,
पराग पिवळे झगमगती.

मलाही वाटे लहान होऊन,
तुझ्याहुनही लहान रे;
तुझ्या संगती सडा रहावे,
विसरून शाळा, घर सारे.

- इंदिरा संत 

ही कविता शिकल्या पासून, वाचल्या पासून या गवत फुलांची ओढ मनात कायमच होती. तथापि त्यांना जवळून बघण्याचा, निरीक्षण करण्याचा, त्यांच्या रंग-रूपाचा आनंद घेण्याची संधी मात्र मिळाली नव्हती. अलीकडेच हंपीला गेले होते. माझ्या अभ्यासासाठी अतिशय महत्वाचे स्थळ. तिथे गेले आणि पूर्णपणे स्वतःला हरवून गेले होते. अगदी त्याकाळात जगण्याचा प्रत्यक्ष अनुभव घेतला. अर्थातच हा मोठा विषय आहे. त्या बद्दल परत कधीतरी. 

या सगळ्या सोबतच तिथे ही निरनिराळ्या प्रकाराची रान-फुलं भेटली. हो, भेटलीच! अगदी थेट इंदिरा संत यांच्या कवितेतील गवत-फुलं प्रत्यक्षात भेटली! बरच वेळ निवांतपणे त्यांच्या सोबत घालवता आला. अवर्णनीय आनंद होता तो! शब्दांत व्यक्त करणे केवळ अशक्य. या सगळ्याची साक्षीदार म्हणजे त्या सर्व फुलांची ही छायाचित्रं. तिचं इतकी बोलकी आहेत की, मी बोलायची, काही सांगायची गरजच नाही...

लाजाळूचे फुल 

एक निरीक्षण. थोडे लक्ष देऊन पाहिले तर लक्षात येते, या विश्वात सर्वात जास्त पिवळ्या, 

म्हणजेच सूर्य-प्रकाशाच्या रंगाची फुलं आहेत!

ही सगळी रान-फुलं हम्पी परिसरातील आहेत. या सर्वांची नावे मला नीटशी माहिती नाहीत. परंतु ही सर्व फुलं माळरानावर, कुठ कुठे वाढलेली दिसली. कुणाच्याही काळजी आणि देखभाली शिवाय ती वाढलेली. पण त्यांचे

सौंदर्य, रंग, रूप अतिशय देखणे, मनमोहक, अतिशय आकर्षक! 

काही फुलं तर नखापेक्षाही कितीतरी लहान मापाची आहेत. मात्र त्यांची छायाचित्रं जवळून आणि मोठी करून 

काढलेली आहेत, त्यामुळे ती मोठाली दिसत आहे, त्यामुळे त्यातील सर्व बारकावे, परागकण, पाकळ्या, त्यांचे आकार, रंग इत्यादी गोष्टी स्पष्ट आणि सविस्तर दिसत आहेत.

©️®️आनंदी पाऊस 

९ एप्रिल २०२६