दळणं (घरातील गमती जमती) या सगळ्या म्हटल्या तर खूप छोट्या छोट्या गोष्टी आहेत. म्हटल्या तर फार महत्वाच्या आणि मोठ्या आहेत. पण आता हे सगळं आठवतांना छान वाटतेय आणि आजच्या आयुष्याशी तुलना करतांना त्यातील मेहनतीची आणि कष्टाची खूप जास्त तीव्रतेने जाणीव होतेय. कारण आताचे जग म्हणजे पैसे दिले किंवा एक बटन दाबले की लगेच काम होते. सगळ्या मोठ्या मोठ्या गोष्टींचे दस्तावेजीकरण होतेच, पण अशा छोट्या वाटणाऱ्या, पण खऱ्या तर मोठाल्या गोष्टींचे सुद्धा दस्तावेजीकरण करणे मला आवडते आहे आणि तितकेच महत्वाचे वाटते आहे. कारण अजून एक दोन पिढ्यांनंतर या गोष्टी करणारे सोडाच, पण बघितलेले सुद्धा कुणी असेल असे मला वाटत नाही. त्यामुळे पुढच्या पिढ्यांना तर हे सगळे कळणे शक्यच नाही. ...
बालं दिनं विशेषं (काही अनुभवलेलं...) ही कल्पना फारच अफलातून आहे. खूपच जास्त आवडली आहे मला! बालदिन! एक शब्द. मात्र हा शब्द ऐकताच, सर्व आबालवृद्धांच्या चेहऱ्यावर एक लोभस, निरागस हसू फुलते. या एका शब्दाच्या उच्चाराने प्रत्येकाचे मन भूतकाळात जाते. प्रत्येकाचा भूतकाळ डोळ्यासमोर साकारतो. काही आनंदी, काही खोडकर, काही गोड, काही कडू अशा सर्व भावनांच्या आठवणी मनात येतात. बालपण म्हणजे परमेश्वराकडून आपल्याला मिळालेले वरदानच आहे. त्या वयात आपल्याला फारसे कळत नसते, तथापि मोठे झाल्यावर मात्र त्या सर्व आठवणी एक आगळा आनंद देतात, कितीही वेळा आठवण झाली तरी. तर पूर्वी काही लेखांत उल्लेख आलेलाच आहे, काही काळाकरिता मी एका विशेष शिक्षिकेचे काम केले होते. तर आज जो अनुभव सांगणार आहे, तो याच काळातील आहे. या शाळेत येणारी मुलं साधारण अडीच ते सहा वर्षाच्या वयोगटातील होती. म्हणजे अगदी लहानच. शाळेला गणवेश नव्हता. त्यामुळे सर्व विद्यार...