थोडं (खूप सारं) गोडाचं-१(दराबा) (घरातील गमती जमती) घरात सगळेच खाण्याचे शौकीन, मुख्य म्हणजे आमचे बाबा सुद्धा! त्यामुळे सारखं काही ना काही करणं आणि खाणं अखंडपणे चालूच असे. खाण्याच्या बाबतीत तर सगळ्यांचा भरपूर उत्साह होताच, पण करणाऱ्यांचा (सगळ्या मम्मी लोकांचा) सुद्धा उत्साह तेव्हढाच किंवा काकणभर जरा जास्तच मी तर म्हणेन. सगळं अगदी उत्साहाने करत. त्यांच्या या उत्साहाला आणि मेहनतीला तर कायमच आणि वारंवार सलाम करावासा वाटतो. कारण कुठलीही गोष्ट करायची असो, कधीही थोडी थोडकी करून भागतच नसे. त्यामुळे खूप बांधीलकी आणि वचनबद्धता असणे आवश्यक असे. बरं त्यांनी कुठलीही गोष्ट करायची म्हणून केली असे होत नसे . सगळं अगदी साग्रसंगीतच, योग्य आणि व्यवस्थितच करत असतं. जणू कंटाळा, थकवा असले शब्दच त्यांना माहीती नव्हते. बरं घरातील सगळेच, सगळ्याच म्हणजे गोड, तिखट, मसालेदार, चटपटीत, आंबटगोड अशा ...
Wa chanch upwasamagil udesh ani Babanchi deshbhakti 👍👌
ReplyDeleteवाहच! मालाही साबुदाण्याची खिचडी जाम आवडते. आणी स्वातंत्र्यसैनिकांसाठी उपवास करण्याच्या चौधरी सदनेतील पंरपरेला माझाही आदरपूर्वक नमस्कार. आणी सांगितलेल्या गोष्टी मनालाही खूप भावल्या. माला तुमचं natural मृदू narration फार आवडलं
ReplyDeleteआम्हीही ईकडे fruitday ,महाशिवरात्री,मोठी ekdashicha संयमी बेताचा हलकं-फुलकं उपवास करतो की...पण गुरूवारचा उपवासही आवडतो...अजूनही आठवतय त्यादिवशी आठवडयातून खमंग भगर मिळते माझ्या एका काँलीगच्या डब्यातून....अगदी सज्जनगडावर मिळते तशी.
वर्षा तू सांगितलेली सोमवारची कहाणी छान.माझ्या माहेरी आम्ही सर्व हा उपवास करत होतो.पण थोड्या वेगळ्या पध्दतीने.त्या दिवशी भात खायचा नाही. शास्त्रीजींचा
ReplyDeleteशब्द शिरसावंद्य होता.🙏